[x]

15. Blondyn

"Jest coś.
Coś, co siedzi tam... głęboko, głęboko zakopane.
Przykryte warstwą piasku i mułu. Przysypane wszystkim tym, czym tylko mogłem.

Udaję, że tego nie ma.
Że to nigdy się nie wydarzyło.

Ale jednak... noszę tego piętno. Może nie jest to tak bardzo zauważalne, ale w jakiś sposób mnie ukształtowało... inaczej, niż może bym chciał".

Te słowa... mogliby wypowiedzieć oboje.
On i Winter.
Marcin i on.

Oboje mimo innych dróg życia, innej historii, mają pewną tajemnic&

Echo przeszlosci 10

10. Marcin

Czuję się trochę jak na huśtawce.
Jakbym raz był jedną osobą, a za chwilę stawał się drugą.

Wcześniej kierował mną rozum, który odrzuciłem, mówiąc Nivowi wszystko, co leżało mi na wątrobie. No, prawie wszystko.
Gdy go straciłem, moje ciało przejęło serce.
Ale tylko przez chwilę, bo w końcu, co tu dużo mówić, zacząłem myśleć kutasem.

Dzieli mnie to na pół.

Marcin-serce i Marcin-kutas.

HA HA...

...

Moje serce...
Moje serce jest trochę l

Echo przeszlosci 04

04. Blondyn

Myślałem o tym, co się wtedy stało. Wiecie, wtedy, z tym całym niedoszłym pocałunkiem i "rozmową" z Nivem.
Sprowokowałem go. Wiem o tym. Ale naprawdę nie miałem siły wtedy o tym rozmawiać. Tak przynajmniej próbuję sobie tłumaczyć. Ot, żeby nie wyjść na zwykłego tchórza.

Nie mogłem spać po tej całej "bliskości" tamtego wieczora.
I nie. Zwalenie konia w jego bluzie też mi nie pomogło.
Nie mogłem spać dlatego, że zdałem sobie sprawę...
Zmieńmy temat.

J

Echo przeszlosci 05

05. Rudy

To było parę dobrych tygodni przed tym, co wyjawił mi Marcin. Po tej całej rozmowie... którą zapewne on niedługo wam opowie.
Był to wczesny poranek po wigilii w starych, dobrych Muffach.

Obudziłem się bardzo wcześnie.
Za oknem było ciemno, ale o tej porze roku nie było to jakieś niezwykłe.
Wzdrygnąłem się, myśląc, że zaspałem na zajęcia, bo to nie dźwięk budzika mnie obudził. Ogarniając zaspanym wzrokiem pokój uświadomiłem sobie, że nie jestem u siebie, a obok mam kogo

Echo przeszlosci 14

14. Blondyn

Zamknięte oczy.
Wygięta do tyłu głowa.
Zarys długiej szyi.
Uchylone usta.

BUM

Blond pióropusz poruszył się gwałtownie.
Brwi uniosły się do góry, powieki tuż po nich.
Brązowe spojrzenie.
Pewne i silne.
Wpatrzone.

W ciebie.

Dłoń przejechała w dół, po wertykalnej, zimnej podstawie.
Powoli.
Lekko.
Delikatnie...

Usta.
Znów uchylone.

Cichy dźwięk.
Szept.

Zmysłowy.

Przekrzywiona szyja.
Długie palce zostawiające czerwony, długi ślad na skórze.
Ślizgające si&

Echo przeszlosci 12

12. Blondyn

Zostałem sam w hotelowym pokoju.
Siedziałem na brzegu wysokiego łóżka, zapewne wygodnego dla reszty świata.
Ale nie dla mnie.

Opierając przedramiona na udach, patrzyłem się tępo w biały, włochaty dywan. Szurałem po nim nogą, sprawdzając jego miękkość.

Czułem się tak, jakbym podjął najgorszą decyzję w życiu.
I nie chodziło o to, że jestem setki kilometrów od domu. W innej kulturze, której nie znam, która w sumie nigdy mnie nie interesowała. Bez znajomości specyficz

Echo przeszlosci 08

08. Nivan

Śnieg śmiesznie skrzypiał pod jego nogami.
Po kilku dniach mrozów, w końcu przyszedł łagodniejszy dzień. Słońce przyjemnie świeciło, nadając uroku miastu, okrytemu śniegiem, które jeszcze wczoraj było tak ponure i niemiłe.
Dzisiaj z chęcią można było gdzieś wyjść.

Rudy szedł.
Trzymał w ręku kwiaty.
Podobne do tych pierwszych, które kiedykolwiek kupił.
Które kiedyś kupił dla niego.

Zatrzymał się. Spojrzał w dół, przed siebie.
Zacisną

Echo przeszeszlosci 07

07. Marcin

Stanęła w progu jego drzwi. Nie zrobiła jednak kroku, nie weszła do środka.
Nie dla tego, że cuchnęło papierosami.
To była jego przestrzeń.
Przestrzeń, w której było miejsce tylko dla jeszcze jednej osoby.
Nie dla niej.
Wiedziała to od chwili, gdy zobaczyła jego twarz tak blisko tej drugiej. Gdy zastała ich razem, leżących i patrzących sobie w oczy. Może nawet zobaczyła fragment tego, co było kiedyś między nimi?
Wtedy się wycofała... zostawiła ich razem, uśmiechając się

Echo przeszlosci 03

03. Rudy

Wstał z ciężką głową. Nie wypili wczoraj aż tak dużo, a przynajmniej nie tyle by mieć kaca.
Ale może była to kumulacja tych paru dni. Albo niewyspania... albo...
tak. Tego co wczoraj się stało.
Strzał w dziesiątkę.

Wstawił wodę na herbatę, usiadł na krześle, założył ręce za głowę i popatrzył w sufit, jakby chcąc znaleźć na nim jakąś wskazówkę.
Żadne objawienie nie nastąpiło. A co lepsze, zachciało mu się zapalić.
Si

Browse More Like This

Download File
PDF, 540 KB more ▶

More from *Kyoux

View Gallery · View Prints

Featured in Groups:

Not currently featured in any groups.

Details

Submitted: January 30
File Size: 540 KB
Submitted with: Sta.sh

Link

Thumb

Statistics

Comments: 190
Favourites: 170 [who?]
Views: 4,139 (2 today)
Downloads: 79 (0 today)

[x]

It appears you don't have PDF support in this web browser. Download PDF

Echo przeszlosci 21by *Kyoux

Literature / Prose / Fiction / General Fiction / Introductions & Chapters

_{Z dedykacją dla "siostry" Marcina ; )
Korekta -

Strona poświęcona tej historii [z PDF'ami]

English version: [link]

---
Wszystkie rozdziały: [link]

Chapter 01 - [link]
Chapter 21
Chapter 22 - CDN

Inspiracja muzyczna: [link] [link]
Opis postaci: [link]

---
WOLNE! Wziełam się do nadrabiania zaległości xD
Skończyłam chaptera, zakończyłam wątki z Oslo (które wrócą, ale później). Teraz skupię się bardziej na hakerstwie Niva.

Gdyby ktoś nie brał jeszcze udziału w ankiecie dotyczącej Echa: [link] Bardzo bym prosiła ;_:

Jak zwykle proszę o komentowanie, nawet najdrobniejsze słowo się dla mnie BARDZO liczy. Wtedy wiem, że ktoś czytał, że się podobało/niepodobało, etc.

UWAGA! Gdyby komuś się nie otwierało, możliwe że nie ma zainstalowanego aktualnego Adobe Readera. Można go ściągnąc tu: [link]
Jeśli po tym nie można ściągnąć/zobaczyć etc, proszę pisać, zaradzimy}

~~sad 0 0~~

~~fear 0 0~~

~~neutral 0 0~~

~Creepy-Shane 20 hours ago New member

No tęsknię, no ;.;

~ThisShitFly 2 days ago

Ja chcę następny rozdział! >_<'

~StrawberryRei May 7, 2013

Nie stać mnie na nic ambitniejszego, napiszę więc tylko tyle : KOCHAM TO! <3

*Kyoux May 12, 2013

<3 Dziękuję!

~marionetqa Apr 6, 2013 New member

Więc skończyłam? Tak na prawdę już kilka dni temu, ale dopiero teraz zebrałam się, żeby napisać jakiś sensowny komentarz. W sumie, nie wiem czy wyjdzie sensowny ze względu na to jak dużo mam do powiedzenia. Kurde, i tak ograniczałam się, żeby nie przeczytać wszystkiego jednej nocy, ale nieubłaganie zbliżałam się do końca dostępnych chapterów. I co? No dobra, znacznie skracając swoją wypowiedź napiszę, że rozdział bardzo mi się podobał. Przyzwyczaiłam się do Twojego stylu pisania, niesamowicie go lubię i aktualnie nie wyobrażam sobie innego dla tego opowiadania. A co do samej historii to uważam, że potoczyła się fantastycznie. Trzymająca w napięciu, budząca wiele emocji, nieprzewidywalna, prawdziwa. Cieszę się jak głupia, analizując jak Marcin i Nivan ewoluowali w opowiadaniu, jak zdążyłam ich poznać, może zrozumieć w pewnym stopniu. Z resztą, przecież nie tylko ich.

) Myślę, że jeszcze dłuższy czas będę żyć Echem Przeszłości, bo kojarzą mi się z nim nawet niektóre piosenki.
Czekam niecierpliwie na kolejne rozdziały. Może jakieś arty? O nich jeszcze nie mówiłam, a są fenomenalne i to właśnie dzięki nim zaczęłam czytać Echo.
Mam nadzieję, że komentarz nie wyszedł za długi xdd. Serdecznie pozdrawiam, życzę powodzenia i dziękuję. ;****

*Kyoux Apr 16, 2013

;__: Dziękuję!
Bardzo lubię długie komentarze. Komentarz nigdy nie jest za długi

Szczególnie jak jest taki miły, dziękuję <333

~NatsukoBerry-san Apr 5, 2013 Hobbyist Traditional Artist

uuuuuuuuuuuuu ;_; nie ma następnego rozdziałuuuu ;_; kurde flak, a tak się wciągnęłam >.> miałam wymówkę żeby nie robić pytań na licencjata ale teraz jak nie ma co czytać to chyba będę musiała się nimi zająć x'DD W twarz, Twoje opowiadanie to jak jedzenie czekolady - jak już weźmiesz jedną kostkę to już koniec, zaraz pójdzie cała tabliczka x'DD ja nie wiem co mnie tak wciąga w czytanie tej historii - lepsza niż książka, która teraz męczę x'DD wiem, ze się powtarzam ale jak czytam jakiś rozdział Echa to na końcu tak mnie łapy świerzbią żeby coś napisać, że to aż dziwne hehehe tak więc czekam (z niecierpliwością

) na kontynuację

*Kyoux Apr 16, 2013

Aww

Dziękuję "Twoje opowiadanie to jak jedzenie czekolady - jak już weźmiesz jedną kostkę to już koniec, zaraz pójdzie cała tabliczka" <- przeboskie

Dziękuję za takie porównanie <333

~NatsukoBerry-san Apr 17, 2013 Hobbyist Traditional Artist

A proszę

tak jakoś mi się skojarzyło xD po prostu jestem uzależniona od czekolady (której nie mogę jeść ale nie jestem w stanie sobie jej odmówić x'D) i od Twojego opowiadania

*Kyoux May 12, 2013

More from *Kyoux

Featured in Groups:

Details

Statistics

Echo przeszlosci 21by *Kyoux

The Journal Portal

Polls

What is your preferred drawing software?

deviantART [dee·vee·un'nt·ART]

Keep in Touch!

Deviousness

Add Media

Style